hoxe vin un par de programas da nova cadea: o da deborah ombres que me lembrou ao “máxima audiencia” da galega por parecer televisión doutra época e o programa do carbonell sobre os que viven do lixo… a min paréceme unha versión hi-fi de localia

Ogallá houbese máis “pater Gabilondo” nos medios estatais. Para púlpito o do ayatollah Jiménez Losantos.

Son as mesmas caras de sempre, parece que asilaron a tódolos de Crónicas. E o penoso pater Gabilondo sentando cátedra dende o púlpito comos e estivera na radio ou chupando cámara polos incendiados arrabaldes parisinos. Eu resintonizara o meu televisor e a puxera na catro pero visto o vsito voltou ao seis do vello plus.

Ollei algo de Cuatro e pareceume moi cutre. Máis do mesmo.

De todas formas, a min a publicidade de televisión gústame no que ten de creativa, e ódioa no que ten de acumulativo (que A3 encha cunha película 4 horas de programación). A violación dos informativos pola publicidade, un fenómeno relativamente recente, é particularmente desagradable no caso de 4, que a enchufan avisando menos do que avisaban en “Hoy por hoy”.

Claro, claro, a idea está sacada dun artículo de ramonet.

Como exemplo desta idea se contaba no artículo que, se te suscribías a Time durante un ano e non renovabas a suscripción, seguíanche enviando a revista. A razón que daba Ramonet era que, de cara aos anunciantes, a Time convíñalle ter unha carteira grande de suscriptores, aínda que éstes non pagaran (Time gañaba cartos por vía dos anunciantes, non dos suscriptores).

Non sei se esta historia é certa ou non. O que si sei é que hai sete anos, por facerme de solred, regaláronme unha suscripción a unha revista de coches durante un ano. Ata aí todo normal. O anormal é que, sete anos despois, sigo recibindo a revista cada mes. Sen pagar un peso nunca xamáis.

Da programación non sei, porque non vin nada, estou a dieta de CSI e pouco máis. Pero no de vender, recordo o que dixo Ramonet nun almorzo do Colexio de Xornalistas: “antes os medios vendían anuncios ós lectores, agora venden lectores ós anunciantes”.

Eu tamén creo que é un bluf. Un refrito do peor de canal+, que xa daba bastante noxo ultimamente. Un canal+ sen fúrbol nin pinículas, é dicir, case nada.
O único que se salva é o telexornal maoísta. Poucas noticias, pero tratadas máis polo miúdo que no resto das cadeas (cando menos esa foi a miña impresión). Eu tamén vin a gabilondo moi nervioso, e demasiado só. O resto da programación (nestes dous días) bastante mal. O de friends xa comeza a ser como veranoazul.
Resumindo: o obxectivo é vender audiencia aos anunciantes. Nada máis.

Si, tes razón no de que está ben apostar polo que se considera noticia e non polo que chame a atención. Pero tamén é verdade que non é exactamente unha cadea nova, os profesionais do informativo xa viñan rodados, e a verdade, parecían principiantes. Pero o informativo gústame (salvo o raro que queda que Iñaki sex á vez presentador e reporteiro). Agora ben, o resto da cadea apesta. “Haremos todo con mucho humor, con rigor, innovando”, tópicos que todos poñemos algunha vez para dicir que o noso produto é a hostia. Pero eles fixérono convencidísimos de que eran os reis do glamour, os máis modernos. Outra vez máis, unha posta en escea, un bluf baixo o que non hai contido. Pero é a miña opinión.