He He, misterios de blogsome. O seu non sei eu… é sumamente elocuente, e suscribible.

Estimado Míguez, non sostería eu o contrario do que Vde apunta. (E perdón polo tardío rescate do limbo dos comentarios moderables, que non sei como desactivar nin a razón de por que uns can nel e outros non, sistema Padrón)

Bueno,non todo foi tan malo,fagámoslles xustiza.Que me din desa foto na que Aznar e Rajoy están sentados no chan en plan cool-decontracté? Para un vello falanxista como Aznar se cadra non é moito,pero a un conservador do século XIX como Rajoy debeu saberlle a raios.

A estrategia do PP é desmobilizar ao elitorado.
A victoria do PSOE baseou-se justo no contrário: umha mobilizaçom sem precedentes do eleitorado mais descontento. Polo tanto, sementar todas as dúvidas posíbeis sobre a acçom de governo nom lhes dará novos votos, mas é possível que lhos quite ao PSOE ao desmotivar aos mais indecisos. Sem embargo isto, ailhadamente, nom basta. O PP precisa da maioria absoluta para governar, mas ao polarizar tanto as reacción políticas muitos votantes de partidos minoritarios deslocarian-se até o PSOE com a única finalidade de que nom ganhe outra vez a “dereitona”. A questom é saber se há mais indecisos dispostos a absterse ou mais “minoritarios” a sumarse ao PSOE.

Xa se me colaron mourullo e Larvós. Porque eu ía comentar de revisionismo (ese “Aegean Sea”, maior catástrofe ecolóxica da historia de España) e tamén de onanismo colectivo.
Así que, Sr. Pereiro, virareime hacia vostede e dígolle ¿Cal é o problema? Ten razón que non o están a facer moi ben que digamos… Pero ¿non é mellor así? Vamos, que para min, os gobernos socialistas (nacional e autonómico) non son para botar fuejos, pero volver a un goberno do PP, igual é para pegarse un tiro.

Sospeito que os congresos dos partidos non son máis que unha morea de xente que, basicamente, están de acordo en todo, pero que se reunen para lembrarse a si mesmos canta razón teñen e o inútiles que son os demais. En definitiva: é unha inmensa palla mental colectiva.

O que si houbo na Convención foi todo un hit-parade de revisionismo da Historia recente: cando Aznar dixo que nunca negociou con ETA, ou Fraga que os golpistas do 23-F eran uns “bienintencionados”. Andaría Pío Moa pola xuntanza dos populares?