Esgotador

Ei, non sabe do cialis aka “weekend pill”? pois como o viagra pero durando 9 veces máis. Total, 36 h. Que lle parece?

asejum

Pero 1.300 millons de chinos son moitos chinos, non?

P.S.- Senhor Alfonso Pardo, monte un blog, cona.

O peor é cando alguns creense as suas propias alucinacións, caso do bng en Vigo, cando decíase que na manifestación de Munca Mais na nosa cidade, foran 150.000 personas. E claro, os coitadiños soñaron que con que a mitade os apoiaran nas municipais, pois ala, xa tiñan a cesta chea. Os pobriños non daban creto cando quedaron de terceiros.
Ou cando eu de mozo sumaba os votos de todo o nacionalismo para ver como ia a liberación nacional (un tiña sonos ou pesadelos, asegún), porque daquela ainda acreditaba que o voto tiña un forte compoñente ideolóxico (parvo de min).
Os números a tódolos niveis, e isto o dí un que vive deles, so din o que ti queiras que digan, e canto menos caso lles fagas, moito mellor.

Nun libro de matemáticas que tiña de pequeno, dicía que a estadística era parecida ás farolas: podía servir para iluminarlle o camiño á xente ou para que se apoiaran os borrachos cando perdían o equilibrio. Coido que os exemplos que vostedes tan acertadamente citan aquí, poden ser sobradas demostracións do segundo uso que, na miña opinión, debe de ser o máis frecuente.
Claro que a min nunca me gustron as matemáticas. Eu, moito máis pragmático que analítico, limítome a pensar que careto terán eses “Anxo Shariff” ou “Emilia Expósito” e máis a nai que os deu a este mundo.

Si,moi bo exemplo do provincianismo coruñés.Somos esmoleiros periféricos?Periféricos de esmola? A ver se nalgún modelo matemático mo explican.Eu témome moito que a propensión ó consumo dos nosos turistas teña baixado moito desde que chimparon o Papagaio.

Un clásico coruñés son os 3.000 millóns daquelas pesetas que deixan os turistas de cruceiros, os asistentes a congresos… Parece a propina correcta para colectivos grandes e/ou distinguidos.

O que hai é moito morro niso de estimar cifras. Algúns exemplos máis: o volume de negocio da prostituación ou do tráfico de drogas (fan enquisas?), a cifra de negocios acadada na Semana Verde de Silleda ou as hectáreas de grelos plantadas no país. En todos os casos é o mesmo conto: un, a base de jeta, dá unha cifra, e os demáis repetímola.

Acabame de chegar un asinado por Benedita Pecora. Non sei se facer unha convocatoria de remitentes paveros…

De feito, aburrir téñome aburrido en moitas roldas de prensa, pero o que é non entender nada de nada,e iso que xa era grandiño, soamente nunha do autor – ou difusor – da teoría de xogos…

Toda economía ten algo de teolóxica. De feito hai unha teoría de “profecías autocumplidas”; o feito de ter unha determinada crenza ou convincción fai que esta se cumpla. Ou a teoría baseada en espectativas.
E o da cuantificación de determinado tipo de cousas que vostede nomea ten un pouco de fe e un pouco de pechar os ollos. E despois aparataxe matemática como cemento-cola para unilo todo e darlle un aspecto de solidez mundana.