si home si

Vaia merda de ano

Por estas datas, todos os medios de comunicación se poñen a facer un repaso do ano. Os temas máis decisivos, as crónicas máis incisivas, as reportaxes máis descritivas, as imaxes máis impactantes, os vídeos máis rechamantes e os sons máis suxerentes destes doce meses. É xa unha tradición compilatoria que supoño que naceu –e no caso concreto desta columna é por esa razón – para dar enchido neste época de escaseza de noticias. Para poder entrefrebar algo de información entre tanta publicidade, ou quizais pola mesma estratexia comercial das discográficas de vender en cd o material que antes nos colocaran en vinilo: para colocar dúas veces un material xa amortizado. (more…)

Cando a clase política – ou incluso a tropa periodística- se pon moderna e pragmática, adoita sentenciar que os símbolos teñen a súa importancia, pero secundaria e sempre que non sexan obstáculo ós asuntos realmente serios. Non deixa de ser unha contradicción, porque se hai xente instalada no simbólico son os políticos, que se dan por definidos por elementos tan simples como un color (azul, vermello, negro) un logotipo ou unha posición espacial (dereita, centro, esquerda). Pero a demostración palpable de que os símbolos teñen importancia, ou máis ben de que llela dan, témola ben presente estes días. (more…)

As autoridades todas están empeñadas en sacarnos dos vicios, incluso dos vicios que eles practican, a pesar dos cartos que as institucións ingresan a conta deles. De todos os vicios, hábitos e toxicomanías, quitado do máis perigoso e custoso que hai, e do que eles sacan máis proveito: conducir. (more…)

Nunca os periodistas – ou as empresas de comunicación- estaremos agradecidos bastante á clase política. Non polo que vostedes pensan, senón polo moito que nos axudan no ímprobo labor de encher papel (e quen di papel, di tempo noutros casos) para poder cobrar un euro porun xornal sen que se nos caia a cara de vergonza. (more…)

Ben, os roces entre os socios no goberno entran dentro do normal, pero un descoñecemento absoluto… Non é de estrañar esa publicidade que especifica que a Vicepresidencia (e non TVE en Galicia, nin a delegación do Real Automóvil Club de España, nin o Xove-Lago C.F) é o departamento que dirixe Anxo Quintana

A pudibunda portada para todos os públicos:

E a escabrosa realidade, no interior:

Aquí un magnífico proxecto, con defectos como mirar cara atrás con benevolencia. O outro día, un compañeiro de instituto ensinoulle outra mostra desa tendencia revisionista ó meu fillo: "sóache de algo este tipo?". Soáballe. Logo, na casa, cando mo ensinou el, tiven que improvisar unha longa – e témome que pouco convincente- explicación sobre o contexto social da época, a variación dos significados lingüísticos co tempo, que quizais bebera un chisco para baixar unha comida pesada de máis…

Argumento para desinformados: Cantas debeu facer para que nos alegremos de que morra un vello de 91 anos

“Hola amiguis, ¿cómo está tu familia? espero que muy bien, nosotros todos de maravilla, mi mamá, mi papá y mis hermanos afortunadamente muy bien. Fíjate que necesito tu ayuda, hay una página que ofrece el Neo en mensualidades, pero no se muy bien cómo adquirirlo, sabes que no soy muy hábil con el internet. ¿le das un ojo y me explicas por favor? http://www.XXXXX/neo Gracias y espero tu respuesta. Alejandra Campos”. Con este entenrecedor email, quen (ou que) queira que sexa que se agacha baixo o nome da sra. Campos tenta que vaiamos a unha páxina web na que posiblemente nos sacarán os untos. Con parecida sintaxe similar á do castelán, cheganme tamén mensaxes supostamente de entidades bancarias nas que non teño un peso, encarecéndome que vaia á tal páxina para amañar uns problemas indeterminados nas contas correntes das que non dispoño. (more…)

Segundo unha investigación sociolóxica, que diría Mercedes Milá (e en realidade segundo un exercicio de vaidade como non teño outra que recoñecer), a columna de hoxe foi a máis visitada de todas as das outras edicións de EL PAIS, Madrid e Cataluña incluidas.

Dúas interpretacións (o suliñado é meu) de declaracións do premio Cervantes, Antonio Gamoneda:

Sobre el panorama actual de la poesía española, opinó que, "yo incluido, no está en un buen momento" y situó otras escenas literarias, como la portuguesa o incluso la escrita en gallego, a un nivel superior. (EFE)

…Incluyéndose a él mismo, Gamoneda declaró que la poesía española no está en un buen momento, "cualitativamente está por debajo de la de Portugal o la poesía que se escribe actualmente en gallego. (Europa Press)

E unha proba de que esa apreciación vén de vello, e non foi algo que lle escapou:

Antonio Gamoneda: "Está muy bien. Ahora está en Galicia un chico que a mi me interesa mucho también, Abeleira. Es venezolano y está escribiendo en gallego. De padres gallegos, nacido en Venezuela y educado en no sé dónde, estuvo una temporada en Madrid, escribió en castellano bien y ahora ha publicado un libro en gallego.

Está bien esto, además, como yo pienso que la poesía que se hace en España en lengua castellana está, en términos generales, flojita, pues son buenas las inyecciones de ultramar y las de las lenguas peninsulares… es muy difícil encontrar en España un poeta como Méndez Ferrín, aunque me parece que ahora apenas hace cosas". (Revista ALMACÉN, agosto 2001)

A ver que conta disto Eloisa, que leva tempo calada…

 Unha pantasma máis percorre Europa. Logo da gripe aviaria (¿que sería dela?) ou as medidas de seguridade nos aeroportos, agora é o momento do polonio 210. O tal polonio é esa substancia que serviu para pechar bocas incómodas (e de paso o resto dos órganos dos incomodadores) para determinados altos intereses rusos, e que agora parece que se descubriu que anda ciscada por medio Londres, de momento e ata que se investigue se a cousa queda aí ou medio continente está afectado.