A foto parece do funeral dos Soprano.

Pois o decía moi en serio porque o seu marido e alguns tios meus estuveron unha semana durmindo nos campos, (sen estragalos, sempre o matizaba), porque como eran honrados tiñan medo (dixit). Logo conseguiron a proteción do cura que na nosa parroquia salvou a todos os seus ferigreses, según ela, foran ou non a misa, ainda que despois non faltaba un, e aqui xa entraban as risas as poucas veces que o contaba, e sempre a requerimento dalgun sobriño, que desas cousas mellor non falar, aclaraba.

É ben bonita a expresión do millo.

Noutro artigo lein que cando iba a sua parroquia cruzabase con alguns dos que o levaron a fusilar e simplemente non se dirixian a palabra. Dios mio, canta miseria tuveron que tragar os nosos abos…Como decia miña aboa, menos fal que foi e xullo e o millo estaba alto.